Waarom we dit doen

Complex. Dat is de transitie naar aardgasvrij. Bewoners, overheidsorganisaties op verschillende niveaus, netbeheerders, energieleveranciers, woningcorporaties, VVE’s, coöperaties, installateurs, enz. Ze zijn allemaal betrokken. Er spelen veel aspecten mee: techniek, ruimte, financiering, organisatie, participatie. En dat is nog niet genoeg: “Alleen als verschillende opgaven slim verknoopt worden, kan de transitie slagen” zeggen bestuurskundigen Van Buuren en Edelenbos. Kijken we ook naar sociale problematiek, duurzaamheid in bredere zin en economische ontwikkeling dan komen vele andere partijen ook in beeld. Met een ontwerpaanpak loop je niet om die complexiteit heen. Als social designers lopen we juist niet om de complexiteit heen. Uit gesprekken met zowel professionals als bewoners haalden we de volgende paradoxen: schijnbare tegenstellingen die de vraag “hoe kan de energietransitie slagen” moeilijk te beantwoorden maken.

Hoe kun je leren als
het in een keer goed moet?

De transitie naar aardgasvrij is een complex proces. Enerzijds lijkt het logisch dat we gaan leren, en tot steeds betere oplossingen komen. Anderzijds: niemand wil zomaar proefkonijn zijn.

De regie ligt niet bij de regisseur

Gemeenten hebben de regie. Maar wat betekent dat precies? Hoe kun je als gemeente regisseur zijn als mensen zelf de regie houden over hun woning?

Wat goed is voor ons,
is niet goed voor mij

Afhankelijk van op welk niveau je naar de transitie kijkt zie je andere dingen, andere behoeften, andere kwaliteiten. Het individu heeft andere behoeften dan het collectief. Maar niet alles kan op maat gemaakt worden, sommige ingrepen zijn alleen haalbaar als genoeg mensen meedoen.

Bottom up initiatieven,
top down afdwingen

Zou het niet mooi zijn als er meer initiatief was vanuit bewoners? Als iedereen druk was met duurzaamheid, verantwoordelijkheid nam voor huis, straat en wijk? Kun je dat als overheid beïnvloeden?

Deze paradoxen brengen ons tot de vraag: Hoe kan een mensgerichte energietransitie er uit zien? 

Deze paradoxen kunnen we niet zomaar oplossen. Ze brachten ons wel op een nieuwe vraagstelling. Een transitie die bijvoorbeeld kwetsbare bewoners niet verder in de problemen brengt en misschien zelfs helpt. Een transitie waarbij problemen in de wijk opgelost worden, een transitie waar mensen en wijken beter van worden. We zijn onderweg. Op deze website nemen we je mee in wat we tot nu toe ontdekt hebben.

Doe je mee?

LinkedIn groep Mensgerichte energietransitie